Γαλάτεια Καζαντζακη, Ο άρχοντας και η μικρή γυναίκα του

 Πετρούλα Ψηλορείτη, «Ο άρχοντας και η μικρή γυναίκα του», Νέα Ζωή, τχ. 3, τμ. 9, 1914, σ. 257-268.

 

Το έργο ξεκινά με το γέρο κηπουρό και τη Μάρθα, τη μικρή υπηρέτρια που συνομιλούν αργά τη νύχτα στον κήπο του παλατιού στον οποίο εκτυλίσσεται η δράση. Μέσα από τη συζήτησή τους μαθαίνουμε πως ο άρχοντας λείπει από το παλάτι και η νεαρή γυναίκα του βρίσκεται πάνω με τον εραστή της. Καθώς η Μάρθα πάει να ελέγξει αν η σκάλα από την οποία θα φύγει ο εραστής της κυράς της είναι στη θέση της ο γέρος την προειδοποιεί να προσέξει γιατί είναι ανοικτό –ύστερα από εντολή του αφέντη- το πηγάδι, ένα βαθύ σκοτεινό πηγάδι που όποιος αγνοεί την ύπαρξή του και πέσει μέσα, θα χάσει τη ζωή του. Η Μάρθα φεύγει για να ελέγξει και ανακαλύπτει πως η σκάλα λείπει και πως όλες οι πόρτες είναι μανταλωμένες. Την ίδια στιγμή ακούγεται ο αφέντης που γυρίζει σπίτι και η Μάρθα λέει στην κυρά πως η σκάλα λείπει. Έτσι ο νεαρός πέφτει από το παράθυρο κοντά στο πηγάδι. Με την άφιξη του αφέντη η γυναίκα του αρχίζει να συνομιλεί μαζί του από το παράθυρο ενώ αυτός κάνει βόλτες στον κήπο. Η γυναίκα τρέμει μην τυχόν ανακαλύψει ο άντρας τον εραστή της και τον σκοτώσει και κατεβαίνει στον κήπο για να προφτάσει το κακό. Μέσα από τη συζήτηση του ζευγαριού, αποκαλύπτεται ότι ο άρχοντας γνωρίζει πως η γυναίκα του έχει εραστή. Στη συνέχεια ο αφέντης κατευθύνεται προς το πηγάδι και πνίγει τον εραστή που βρίσκεται κρυμένος εκεί κοντά. Μετά από τη δολοφονία του νεαρού, η γυναίκα, η οποία έχει πάρει μια μορφή απόκοσμη, οδηγεί τον άντρα της στο πηγάδι όπου τον σκοτώνει.


* * *


Το έργο είναι μονόπρακτο, γραμμένο σε δημοτική, με αρκετά συμβολιστικά στοιχεία ενσωματωμένα στη δράση. Στη δράση παίρνουν μέρος τέσσερα πρόσωπα, δύο άντρες και δύο γυναίκες. Όλο το έργο μοιάζει δραματοποίηση ενός παραμυθιού, αλλά δεν υπάρχουν στην ανάπτυξη της πλοκής πολλά στοιχεία της λαϊκής παράδοσης. Μέσα στο έργο, γίνεται αναφορά σε ένα ακόμα παραμύθι το οποίο αφηγείται ο άρχοντας στη γυναίκα του σχετικά με το πώς τιμωρούσαν οι άντρες της οικογένειάς του τις άπιστες γυναίκες. Η ατμόσφαιρα του έργου ανακαλεί τα έργα του ευρωπαϊκού Συμβολισμού: ο γέρος κηπουρός που προαισθάνεται το κακό που θα συμβεί, το βαθύ πηγάδι που ήταν για πολλά χρόνια σφραγισμένο και τώρα ο άρχοντας έδωσε την εντολή να το ανοίξουν, η συμπεριφορά της γυναίκας από τη στιγμή που ο άρχοντας σκοτώνει τον εραστή της μέχρι τη στιγμή που η ίδια σκοτώνει τον άντρα της.


[Το έργο εντοπίστηκε ψηφιοποιημένο στον ιστότοπο http://kosmopolis.lis.upatras.gr (31/10/2014)]

 

© ΤΜΗΜΑ ΘΕΑΤΡΟΥ, ΣΧΟΛΗ ΚΑΛΩΝ ΤΕΧΝΩΝ, Α.Π.Θ.